I've got stripes

Fashionata member Pielaun gaat af en toe haar ( modellen) leven met ons delen en daar zijn wij bij Fashionata natuurlijk erg blij mee! Zij is model bij Models Office en heeft een grote passie voor mode. Niet enkel schrijft ze erg leuk, ze heeft ook nog eens een geweldig gevoel voor stijl! Vandaag haar eerste column!

I've got stripes

Vraag aan tien mensen wat de stad Parijs bij hen oproept en je krijgt minstens acht verschillende antwoorden: mode, fashionweek, Vogue, liefde, romantiek, kunst, cultuur, Eiffeltoren, monumenten, croissants enzovoort. Toen ik vorige week hoorde dat ik enkele dagen naar Parijs moest voor mijn werk dacht ik maar één ding: ik had niets met streepjes om aan te trekken. Want ook al is stars & stripes lekker Amerikaans, de associatie met Frankrijk was meteen gemaakt. Het hoort zo, het is bijna een ongeschreven regel als je het mij vraagt. Niemand weet precies waarom maar ik denk dat het typische beeld van de charmante Parijzenaar met gestreept t-shirt, zwarte baret, rood sjaaltje om de hals en een vers stokbrood onder de arm er voor iets tussen zit. "Bonsoir mademoiselle…" Gelukkig is de gedachte van verplicht strepen dragen in de meest romantische stad van de wereld niet stomweg uit de lucht gegrepen: de echte Parijse meisjes voelen zich ook onweerstaanbaar aangetrokken door strepen! Kijk maar eens naar de outfits van les Parisiennes van de blogwereld, bijvoorbeeld Alix van thecherryblossomgirl.com.

Als de modemeisjes ginder strepen dragen, wilde ik absoluut niet uit de toon vallen. Deze bizarre hersenkronkel zorgde ervoor dat ik op slag alles uit mijn handen liet vallen en mij slechts een halfuur voor sluitingstijd naar mijn favoriete H&M repte. Daar begon een bijna hysterische zoektocht naar een gestreept kledingstuk, liefst zwart-wit. Ik zou de winkel niet verlaten vooraleer ik strepen in een winkeltasje had, al zou het mij bloed, zweet en tranen kosten. Dat stond vast. Solden of geen solden, alles wat aan mijn voorwaarden voldeed, grabbelde ik in sneltempo in twee of drie verschillende maten mee. Breed, smal, horizontaal, verticaal: de kledingberg op mijn arm stapelde zich op. Ik vloog langs de winkeljuffrouw (die duidelijk meteen aan een streepjesfetisj dacht) en dook het pashokje in, tien minuten voor sluitingstijd. De strepen vlogen door de paskamer maar niets leek me te bekoren: te kort, te wijd en bijna zeekoe look-a-like (ai ai, verticale lijnen). Mijn voeten waren bedolven onder de t-shirts en truien en ongerust keek ik naar het laatste stuk aan de kapstok: een grijs-wit gestreepte trui-jurk.

Vijf minuten laten stond ik buiten belachelijk verliefd naar mijn winkeltasje te gluren. Oef. Nu was ik tenminste volledig voorbereid!

De volgende dag liep ik glunderend in mijn trui-jurk, fake leather pants en met studs bezette laarsjes door de straten van de lichtstad en ik voelde me hélemaal thuis. Parijs heeft een streepje voor bij mij!

Door Paulien